Page 336 - ESSAY THAI 1st
P. 336

็
                                                                      ิ
        ฉันบอกเขำว่ำฉันจะไม่หลีกเลี่ยงเขำจนถึงที่สุดแล้วเขำก  ทะเลำะกับทนำยถำมว่ำ  ฉันท ำ  อะไรผดหรือเปล่ำและถำมเขำว่ำท ำไม  ฉันถึง
                                                            ็
                                ิ
                                                      ุ
        หลีกเลี่ยงเขำ ในเมื่อฉันไม่ได้ท ำอะไรผด เรียกเขำว่ำคนตลก และเช้ำวันร่งขึ้น ฉันกเข้ำร่วมกำรตรวจสอบ หมำยจับ
        จำกนั้นในขณะที่ถำมเรื่องน้และในกำรตรวจสอบจริงกมีควำมกังวลว่ำเขำหลบหนและท ำลำย หลักฐำน
                                          ็
                                                            ี
                          ี
                  ี
        ไม่อยำก วิ่ง หนหรือ ท ำลำย หลักฐำน ท ำไมต้องวิ่งหน ท ำลำยหลักฐำน ?
                                          ี
        ต่อมำทนำยของเรำพูดกับฉันแล้วฉันก ตกใจ
                                ็
                     ็
        เมื่อพูดจบ พวกเขำกใส่กุญแจมือใส่ ฉัน
         ี่
        นคือกุญแจมือที่ฉันไม่เคยฝนว่ำจะได้ใส่เปนครั้งแรกในชีวิตด้วย ซ ้ำ
                         ั
                                   ็
        เลยโทรไปสำยเดียวแล้วทนำยก็โทร มำ
        โดนใส่กุญแจมือแบบน้ดีมั้ย  ?  จำกนั้นฉันก็บอกว่ำไม่มีอะไรที่ฉันสำมำรถท ำได้เกยวกับเรื่องน้และฉันจะต้อง  รอ  ดังนั้นฉันจึงไปที่สถำน ี
                       ี
                                                            ี่
                                                                    ี
                     ็
        ต ำรวจกังดง และเปนครั้งแรกในชีวิตที่ได้ไปที่ที่เรียกว่ำศูนย์กักกันของสถำน ต ำรวจ พวกเขำน ำอำหำรมำให้คุณ ,,,,,
                                                        ี
                                               น ้าตา แตก ,,,
        ฉันไม่เข้ำใจว่ำฉันท ำอะไรลงไปถึงได้มำอยูที่ น ี่
                                   ่
                                                                                  ่
                                                                                    ่
        หมำยจับนั้นด ำเนินกำรในเวลำกลำงคืนเมื่อฉันมองดูร่งสำง  และฉันถูกจ ำคุกที่ศูนย์กักขังต ำรวจซอง  ดง  ฉันถูกขังอยูที่นัน  และอนำคตก  ็
                                          ุ
        มืดมน

        ฉันไม่เข้ำใจว่ำท ำไมฉันถึงมำที่นหรือท ำไมฉันต้องมำที่ น ี่
                             ี่
        ฉันตกใจมำก ,,, ตะลึง ,,,

        ในขณะเดียวกันกมีคนท ำผดมำกมำยทุกวัน  จำกนั้นข้ำงนอกเขำโกหกและท ำเงินได้หลำยหมื่นล้ำนวอน  เขำ  ขโมยไปมำกกว่ำน้  เขำท ำ
                                                                                         ี
                   ็
                         ิ
        อะไร ,,.,
        ฉันกระจำยข่ำวลือไปทัวโดยเร็ว ที่สุด
                       ่
        ส่งผลให้ บุคคลน้ถูกฟ้องและบุคคลนั้นกถูกฟ้อง ดังนั้น เน้อหำในค ำฟ้องจึงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และ ทุกๆ วันก็ถูกเรียกตัวมำสอบปำกค ำบุคคล
                                  ็
                   ี
                                             ื
        น้ และ สอบปำกค ำบุคคลนั้น ,,,
         ี
        เจ็บปวดมำก ,,,, ตกใจมำก ... .


                                                                   ็
                           ็
        ศูนย์  กักกันซองดง  เขำได้เปนหัวหน้ำห้อง  และสอน  นักโทษเยำวชน  มีเพื่อนเข้ำมำแบบน้กเลยใช้เวลำหำเงินให้เด็กๆ  ซื้อกำงเกงชั้นใน
                                                                  ี
        รองเท้ำผ้ำใบ และอื่นๆ ให้พวก เขำ
                    ็
        แล้ววันหนึ่งเด็กๆ กเข้ำมำจำกข้ำงนอกและรวบรวมจดหมำยส่งให้กัน ... .









                                                                                                      QR




                                                     336
   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340   341