Page 340 - ESSAY THAI 1st
P. 340

ค ำตัดสินคือฉันไม่ได้ไตร่ตรองมัน ,,,,

        ฉันไม่เคยมีประวัติอำชญำกรรมและ ไม่เคยท ำร้ำยใครหรือท ำ อะไรไม่ ดี
                                                                                     ็
              ็
                                  ั
        อย่ำงไรกตำม ส ำหรับสิ่งที่ฉันไม่เคยคิดฝนว่ำจะท ำ ฉัน ไม่ได้รับประโยชน์ใดๆ จำกกำรสมัคร 5 ครั้ง และ ผู้ตรวจสอบกพยำยำมปลอม
        แปลงเอกสำรส่วนตัว และ ใส่ฉันไว้แบบน้ มัน วุนวำย มำก
                                      ่
                                  ี
                                   ่
        ฉันไม่สำมำรถสมัครเปนพยำนได้ ,,,, ฉันวุนวำย ,,,,
                      ็
        ตอนน้ฉันถูกย้ำยเข้ำคุก แล้ว
            ี
                 ุ
        ศูนย์กักกันกรงโซลถูกย้ำยอีก ครั้ง แล้ว ผมกไปซิม 2 ..
                                    ็
                                                                                        ่
                  ่
                                 ็
        2 ขณะที่ฉันอยูในกำรพิจำรณำคดี ฉันกต่อสู้กลับอย่ำงต่อเนอง ,,, ฉันเพิ่งพบเอกสำร แต่ฉันต้องกำรเอกสำร ,, แต่ไม่มอะไรอยูในมือของ
                                                                                   ี
                                              ื่
        ฉัน
                              ิ
        ไม่มีอะไรให้ท ำนอกจำกเขยนด้วยน้วและ ดินสอ
                         ี
                    ี
        ฉัน จึง เพียงแต่ เขยนควำมจริงและเผยแพร่ มัน
                                                                    ็
        ขณะที่ฉันเขียนและจ่ำยเงิน ต่อไป 6 เดือนผ่ำนไป และอีก 14 เดือนก็สิ้นสุด ลง และตอนน้เปนเดือนสุดท้ำยของกำรตัดสินใจ ,,,, ตอนน้ ี
                                                                  ี
               ่
                 ่
        ฉันก ำลังนังอยูในห้องพิจำรณำคดี ,,,
                                                         ็
                      ่
                   ่
        ขณะที่ฉันก ำลังนังอยูแบบนั้น ท นำยคนสุดท้ำยจำกกำรพิจำรณำคดีครั้งแรกกมำ ถึง
        เขำยกมือขึ้นและขอให้ผู้พิพำกษำให้เขำพูดสิ่ง หนึ่ง
                                                              ็
                          ็
              ็
                                                      ื่
        อย่ำงไรกตำม ผู้พิพำกษำเปนประธำนกล่ำวว่ำเรำไม่สำมำรถพูดคุยได้เนองจำกคุณเปน ทนำยควำมคดี คนแรก และ ไม่ได้รับกำรแต่งตั้ง
                                                                 ื่
        ใน กำรพิจำรณำคดี ครั้งที่สอง ทนำยควำมคดี คนแรก ขออนุญำตให้พูดเพียงครั้งเดียวเนองจำกคุณอยูในวิชำชีพกฎหมำยเดียวกัน คุณ
                                                                          ่
        ควรลองแล้ว ท ำ . ทนำยเริ่ม พูด

        “ ผู้พิพำกษำที่เคำรพ เรำต้องไม่วำงชำยคนนั้น ไว้ข้ำง หน้ำ ฉัน ควอน โอซอก ในต ำแหน่งเช่นน้ ฉันเปนทนำยควำมคนสุดท้ำยและเปน
                                                                                             ็
                                                                      ี
                                                                          ็
        ทนำยควำมคนที่ห้ำที่รับคดีน้ แต่คดีน้ผดอย่ำง ชัดเจน ไม่ใช่ว่ำฉันตกลง แต่ เนองจำกเน้อหำไม่ซิงค์กัน 180 องศำ เรำจึงพูดถึงมันในด้ำน
                                                          ื่
                                                                ื
                                 ิ
                                ี
                          ี
        น้  และเนองจำกเรำไม่เห็นด้วยเลยกับด้ำนน้  เรำจึงไม่สำมำรถโต้เถียงเกยวกับสิ่งใดๆ  ได้  ดังนั้นจึงเปนข้อตกลงที่เรำไม่สำมำรถตกลงกัน
                                                                        ็
         ี
                                    ี
              ื่
                                                      ี่
                                                                                  ็
                                                                             ็
                                                                        ่
                       ี
        ได้ ใช่แล้ว นไม่ใช่กรณ และฉันไม่ได้หมำยควำมอย่ำงนั้น เมื่อไม่มีกำรร้องขอพยำนแม้แต่คน เดียว จูๆ ศำลกกลำยเปนสถำนที่แห่งควำม
                ี่
              ่
        สับสน วุนวำย ดังนั้น ,,,,
        คุณต้องฟงรำยละเอียดและควำมจริงจำกจ ำเลย คุณควอน โอ ซอก ซึ่งอยูตรงหน้ำ ฉัน
              ั
                                                      ่
        เขำร้ดี ที่สุด
           ู
        ผู้พิพำกษำจึงขอให้ฉันพูดค ำพูดสุดท้ำยของฉัน และฉันก็บอกว่ำฉันจะ ไม่ ผู้พิพำกษำบอกให้ฉันท ำอีกครั้ง และฉันไม่มีเหตุผลที่จะไม่ท ำ
                ั
        มัน คุณไม่ฟงฉัน .
                                                                                                      QR
                                                     340
   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344   345